Het Harnas

Van Comfortabiliteit naar een Nieuw Begin

Het Harnas

Deel 3 van 14

‘De Uil stelt de ene vraag die de Ezel zichzelf nooit stelt.’

Een harnas beschermt, totdat het je gevangenis wordt.

Veel van ons gedrag is ooit ontstaan uit zelfverdediging, om te overleven. Vaak begon het al op school. Er ging iets mis, je werd gepest of buitengesloten, of je voelde dat je er niet bij hoorde. Het resultaat was dat je je leerde te beschermen. Je liet niet blijken dat het je diep van binnen raakte, en je probeerde sterker te lijken dan je je voelde. Omdat het werkte, bleef het. Op enig moment werd het een tweede natuur, die niet alleen de pijn buitensloot, maar ook de mensen om je heen.

Voor zover ik mij kan herinneren, ben ik nooit iemand tegengekomen die bij mij op bezoek kwam en vertelde dat hij of zij te hard was geworden en daar nu hinder van ondervond. Nooit! Ze kwamen omdat hun manager ze verteld had dat er iets haperde in hun functioneren, zonder dat ze zelf een idee hadden of dat werkelijk zo was, laat staan waar het uit voortkwam. Pas gaandeweg het gesprek bleek hoeveel inspanning het kostte om dat pantser dag in dag uit te dragen.

De Uil is niet degene die je van dat harnas afhelpt. Hij vraagt je alleen hoe vermoeiend het is. En de Ezel, die het al zolang draagt dat hij het zich nauwelijks nog bewust is, geeft het eerlijke antwoord: ‘Dat klopt, maar zonder voel ik me veel te kwetsbaar.’ Dat noem ik een Nieuw Begin, niet het afleggen van het harnas, maar het durven zien welke inspanning het je kost.

Draag jij ook een harnas, en wat houd jij ermee buiten?

HANS BLOM

Het ligt altijd aan jezelf

Waarom we gevangen raken in wie we zijn geworden

Tekst van Hans Blom · LinkedIn-post