Van Comfortabiliteit naar een Nieuw Begin
De Last
Deel 2 van 14
‘De Uil stelt de ene vraag die de Ezel zichzelf nooit stelt.’
Iedereen draagt iets mee.
Iedereen heeft een denkbeeldige rugzak. Bij de een zit er maar weinig ballast in en bij een ander soms een hele vracht. Gedrag dat ooit bescherming bood, een houding die je ooit hielp, een overtuiging die ooit klopte. We dragen het al zo lang met ons mee dat we er geen erg meer in hebben, laat staan dat we ons bewust zijn hoe zwaar het in de tussentijd is geworden.
De mensen die bij mij op bezoek kwamen, zaten er zelden tot nooit om hun last kwijt te raken. Ze kwamen voor iets anders. Gedurende het gesprek bleek vaak pas wat ze al jarenlang meezeulden. Iets waarvoor ze niet gekozen hadden. Op mijn vraag ‘hoelang al’, bleef het meestal stil.
De Uil is niet degene die de last kan wegnemen. Dat is niet zijn verantwoordelijkheid. Hij stelt alleen die ene vraag die de Ezel zichzelf nooit zal stellen: ‘zullen we kijken wat erin zit?’ Want pas als je weet wat je meedraagt, kun je kiezen of je dat ook wil blijven dragen.
Wat draag jij mee, en hoelang al?
HANS BLOM
Het ligt altijd aan jezelf
Waarom we gevangen raken in wie we zijn geworden
Tekst van Hans Blom · LinkedIn-post
Terug naar alle beschouwingen